| تبليغات | X |
آدم های "همیشه خوب" در رویاهایمان هستند.
ما آدم ها بین مرز خوبی و بدی معلقیم.
گاه برای بعضی سنگ صبوریم و گاه سوهان روح دیگری.
اگر چنین نبودیم. فرشته بودن جایگاهمان بود نه آدمیت!
گاه، عجیب بودن ما آدم ها هم لذت بخش است هم زجر آور.
خدایا چه موجودی خلق کرده ای؟ ما آن چنانیم که تمام عالم از حالاتمان در عجب است!
"اشتباه" جزء لاینفک وجود این موجود است که انسان خطابش کردی.
"فراموشکاری" که یادش می رود "خوب" باشد.
خدایا، لطفا ببخشایش! به خاطر تمام اشتباهاتی که به جرم فراموشکاری مرتکب شده!
